Słowniczek

Pozwoli on Państwu na pełniejsze porozumienie z konsultującym lekarzem:


Teleangiektazje – poszerzenia drobnych żył w skórze właściwej. Potocznie nazywamy je pajączkami i powstają na skutek cofania się krwi z większych naczynek położonych w tkance podskórnej. Występują pojedynczo i w skupiskach. Ciemnoniebieskie są większej średnicy, do 1 mm, często wypukłe; czerwone są położone głębiej, o średnicy do 0,1 mm, zawsze płaskie.


Żylaki siatkowate – szersze od pajączków (do 3-4mm średnicy), leżą głębiej w tkance podskórnej i stanowią zwykle źródło wypełnienia pajączków.


Żyła odpiszczelowa – jedna z dwóch głównych żył powierzchownych kończyny, widoczna zwykle nad kostką przyśrodkową i uchodząca do żył głębokich w pachwinie. Jej niewydolność (niesprawne zastawki) jest najczęstszym źródłem żylaków kończyn dolnych.


Żyła odstrzałkowa – to druga główna żyła odprowadzająca krew z okolicy kostki bocznej do żyły podkolanowej, uchodząca w dole podkolanowym.


Żyła Giacominiego – żyła łącząca żyłę odpiszczelową z odstrzałową przy ujściu pod kolanem.


Żyła Leonarda – nazwana od Leonarda DaVinci, który opisał ja jako pierwszy. Łączy żyłę odpiszczelową poniżej kolana z żyłą odstrzałową, często powodując niewydolność obwodową żyły odstrzałowej.


Żyły przeszywające (perforatory lub łączące) – naturalne połączenia układu powierzchownego z głębokim. „Przeszywające”, bo przechodzą przez powięź oddzielającą tkankę podskórną od mięśni położonych głębiej. Zwykle są wąskie, z zastawką, która nie pozwala cofać się krwi do żył powierzchownych, stają się jednak szerokie, gdy zastawka w nich jest niewydolna i krew cofa się z żył układu głębokiego. W różnych grupach mają nazwę od nazwisk poszczególnych badaczy; Dodda, Cocketta, Boyda, Maya, Bassiego itd.


Żylaki wtórne (nawrotowe) – nawrót żylaków po dokonanych wcześniej zabiegach. Może wystąpić, gdy zmienia się droga odpływu krwi żylnej i dotychczas niezmienione żyły stają się niewydolne. Powstają także przy nowotworzeniu naczyń i połączeń oraz przy niedoszczętnym zaopatrzeniu ujść żylnych podczas zabiegu.


Żylakowatość krocza (sromu) – często pojawia się u kobiet po zakończeniu ciąży, często też ustępuje po kilku miesiącach od porodu. Przetrwałe żylaki krocza wskazują na zespół przekrwienia miednicy, spowodowany zwykle niewydolnością żył jajnikowych. Flebektomia metodą Mullera daje dobre wyniki leczenia tych żylaków, jednak nie zapobiega nawrotom, gdyż nie zamyka przecieku żylnego od strony miednicy. Leczeniem skutecznym w tym przypadku może być tylko przezskórne wewnątrznaczyniowe zamknięcie tych naczyń.


Perły żylakowe – poszerzenia żylakowate w dystalnych częściach kończyn występujące tuż pod naskórkiem, będące źródłem szczególnego niepokoju chorych obawiających się ich uszkodzenia i krwotoku. Nie należy się ich obawiać, gdyż uniesienie kończyny i uciśnięcie miejsca krwawienia z następowym bandażowaniem całkowicie zabezpiecza przed masywnym krwawieniem z perły żylakowej.